Ana içeriğe atla

HÂLÂ ÇOCUKSUN



Güçsüzlüğün
Çaresizliğin
Acizliğin
Ümitsizliğin 
Derbederliğin
Boynu büküklüğün 
Unutulmuşluğun, 
Sessiz çığlığın
Sıcak gözyaşların adıdır
Bazen çocuk…

Geleceğin, 
Beklentinin,
Ümidin,
Enerjinin,
Sorumsuzluğun,
Uçarılığın,
Mışıl mışıl uyumanın,
Sınırsızca gülüp, yalansızca ağlamanın,
Adıdır bazen çocuk…

Siz hâlâ
Korkuyorsanız,
Ağlıyorsanız,
Boynunuzu büküp 
Ilık ılık gözyaşı döküyorsanız,
Dayanacak güvenli omuz,
Tutunacak sıcak bir el arıyorsanız,
Kızılmaktan ve azarlanmaktan bıkıp
Kollarınızı dizlerinize sarıp,
Bir köşede oturuyorsanız,
Gözleriniz ürkek ürkek
Güveni arıyorsa;
Size ne mutlu hâlâ çocuksunuz…

Bazen yaşınız çocuktur...
Bazen ruhunuz…

2005

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Tarihimizden Eğitime Dair Notlar 3: İKİ YAŞINDAN ALTISINA KADAR ÇOCUKLARIN TERBİYE-İ BEDENİYESİ

Kindergartenlar – Çocuk Oyuncakları – Çocuklarda Ceht – Fiil-i Teneffüs – Terbiyede Gaye – Mini Minilerde Disiplin – Cahil Mürebbiyeler             Avrupa ve Amerika’da iki üç yaşından itibaren içtimaî müesseseler sırasına geçen çocuk bahçeleri kindergarten lerde terbiye görüyorlar. Alman pedagogu Frobel ’in bundan seksen sene evvel teessüs ettiği çocuk bahçeleri bu son elli sene zarfında ilk mekteplere tekaddüm eden ciddi ve samimi bir aile ocağı hâlini aldı. Frobel bu çocuk yuvasını teessüs etmekle cemiyet-i beşeriyenin nüvesi olan ilk çocukluk hayatının ruhî ve bedenî ihtiyaçlarını temin etti. Onun himmetiyle küçük dimağlar büyük yorgunluklardan kurtarıldı. Yine onun himmetiyle oyunun bir terbiye vasıtası olduğu anlaşıldı. Bu şefkat yurtları teessüs ettikten sonradır ki dört beş yaşında çocuklara kargacık burgacık yazılar ezberletmekten vazgeçildi. Kindergartenlerda bu mini mini yavrucaklarla kitapla, defterle, sıra ile, kürsü ...
2 yorum
Devamı

Eğitimin, Hayatımıza ve Ekonomimize Katkısı Hakkında Kısa Bir Değerlendirme 1

Özellikle 2000’li yıllardan sonra teknolojideki hızlı gelişmeler, birçok gencimizi mesleksiz dolayısıyla işsiz bırakmaktadır. Eğitim, artık eskisi gibi okulları bitirdiğimizde bize iş alanları sağlayacak bir süre olmaktan çıkmıştır. Eğitimlerini tamamladığını düşünen gençlerimiz, hayata atılmak istediğinde, çalışmaya başlamak istediğinde büyük bir handikapla karşılaşmaktadır: “İş bulamıyorum, işsizim.” Aslında demek istedikleri, talep edilen emek ya da fikre karşılık veremediğim için istihdam alanında kendime bir yer bulamıyorum.  Genç arkadaşlarımız, iş arama aşamasında, ne iş yaparsın sorusuna genellikle bitirdikleri üniversite adı ile cevap vermektedirler, tekrar sorduğumuzda falan fakülte... “Peki, mesleğin ne, işe girince hangi işi yapacaksın?” sorumuz boşta kalmaktadır. Hatta işi, işe girdikten sonra öğrenmek gibi bir eğilim ortaya çıkmaktadır. Oysa kimse ücret vererek işyerine aldığı elemanı, okul gibi eğitmek suretiyle yetiştirmek istemez. Eleman yetiştirmek isteyen 15-16 y...
Yorum Gönder
Devamı